Vanmiddag waren we gewoon aanwezig op de dierenambulance, een vrij normale middag zoals zovelen. Tot er ineens een enorme vrachtwagen het terrein op kwam rijden. Niet zomaar een vrachtwagen, maar een gigantische Boskalis-truck â ik schat toch zeker een 30-tonner.
Mijn eerste gedachte? âWat moet dĂe hier nou weer doen? Ik heb toch helemaal geen zand besteld?â
De vrachtwagen manoeuvreerde rustig het terrein op en wij stonden toch even vreemd te kijken. Je verwacht bij een dierenambulance van alles, maar een enorme vrachtwagen van Boskalis staat niet bepaald dagelijks op de planning.
Nog voordat we goed en wel konden bedenken wat er aan de hand was, ging de deur open. En daar stapte een jonge dame uit met iets voorzichtig in haar armen geklemd.
Geen pakket. Geen gereedschap.
Maar een klein, jong zwaantje.
Ze vertelde dat het diertje alleen rondliep in Capelle aan den IJssel. Geen ouders meer in zicht en het zag ernaar uit dat het kleintje aan zijn lot was overgelaten. Ze vertrouwde het niet en besloot geen risico te nemen. Gelukkig maar, want zoân jong dier redt het in zân eentje vaak niet.
Wat deze reddingsactie extra bijzonder maakte, was dat de dame dezelfde kant op moest als de vogelopvang. Daarom heeft zij het jonge zwaantje uiteindelijk zelf naar de opvang gebracht, zodat het zonder vertraging de juiste zorg kon krijgen.
Het zwaantje is daar veilig aangekomen, opgevangen door de specialisten en krijgt nu de liefdevolle zorg die het nodig heeft.
Soms komen de mooiste reddingsacties uit de meest onverwachte hoek⊠zelfs uit een enorme Boskalis-vrachtwagen. đ
Geef een reactie